ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทใหญ่ တွႆႇ (ต่อ̂ย)

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์
{ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสระสั้น}
ต็่อย
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงdtɔ̀i
ราชบัณฑิตยสภาtoi
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/tɔj˨˩/()

คำกริยาแก้ไข

ต่อย (คำอาการนาม การต่อย)

  1. ชก
    ต่อยปาก
  2. เอาของแข็งหรือของหนักตีหรือทุบให้ลิ ให้แตก ให้หลุดออก
    ต่อยหิน
    ต่อยมะพร้าว
  3. ใช้เหล็กในที่ก้นแทงเอา
    ผึ้งต่อย
    มดตะนอยต่อย
  4. โดยปริยายหมายความว่า ทำแตก
    เด็กเอาจานไปต่อยเสียแล้ว