ภาษาไทยแก้ไข

 
(1) ไก่

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *kajᴮ, จากภาษาจีนยุคกลาง (MC kei); ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨠᩱ᩵ (ไก่), ภาษาลาว ໄກ່ (ไก่), ภาษาไทลื้อ ᦺᦂᧈ (ไก่), ภาษาไทดำ ꪼꪀ꪿ (ไก่), ภาษาไทใหญ่ ၵႆႇ (ไก่), ภาษาไทใต้คง ᥐᥭᥱ (กั่ย), ภาษาอ่ายตน ကႝ (ไก), ภาษาอาหม 𑜀𑜩 (กย์), ภาษาปู้อี gais (ไก๋), ภาษาจ้วง gaeq (ไก๊), ภาษาแสก ไก

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ไก่
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgài
ราชบัณฑิตยสภาkai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kaj˨˩/
ไฟล์เสียง

คำนามแก้ไข

ไก่ (คำลักษณนาม ตัว)

  1. สัตว์ปีกจำพวกนก มีหลายวงศ์ บินได้ในระยะสั้น หากินตามพื้นดิน ตกไข่ก่อนแล้วจึงฟักเป็นตัว ตัวผู้หงอนใหญ่และเดือยยาว
    ไก่สองตัวอยู่บนต้นไม้
    ลุงเลี้ยงไก่หลายตัว
    ฝูงไก่กำลังจิกกินเมล็ดข้าวบนพื้นดิน
  2. (ภาษาปาก) ผู้หญิงหากิน[1]
    แถวนี้มีไก่คอยหาแขกอยู่มาก
  3. (ภาษาปาก) ผู้หญิงที่ถูกล่อลวงมาเพื่อมีเพศสัมพันธ์ด้วย[1]
    แน่ใจนะว่าพาผู้หญิงคนนี้มาทำงาน ไม่ใช่ไปจับไก่มา
  4. (ภาษาปาก) ผู้หญิงที่มีท่าทางหรือลักษณะการแต่งตัวที่เชิญชวนให้ผู้ชายต้องการมีเพศสัมพันธ์ด้วย[2]
    ผู้หญิงคนนี้ท่าทางไก่จังเลย

คำพ้องความแก้ไข

คำเกี่ยวข้องแก้ไข

คำแปลภาษาอื่นแก้ไข

อ้างอิงแก้ไข

  1. 1.0 1.1 ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๕๔ เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๗ รอบ ๕ ธันวาคม ๒๕๕๔. กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2556, หน้า 161.
  2. ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรมคำใหม่ เล่ม 1 ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : ธนาเพรส, 2553. หน้า 19.

ภาษาคำเมืองแก้ไข

คำนามแก้ไข

ไก่

  1. อีกรูปหนึ่งของ ᨠᩱ᩵ (ไก่)

ภาษาแสกแก้ไข

คำกริยาแก้ไข

ไก่

  1. อย่า