ภาษาไทย

แก้ไข

รากศัพท์

แก้ไข

เป็นไปได้ว่ายืมมาจากภาษาเขมรกลาง គោចរ (โคจร), จากภาษาสันสกฤต गोचर (โคจร, ทุ่งเลี้ยงวัว (ที่เที่ยวไปของวัว); ระยะ) หรือภาษาบาลี โคจร (idem)

การออกเสียง

แก้ไข
การแบ่งพยางค์โค-จอน[เสียงสมาส]
โค-จะ-ระ-
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkoo-jɔɔnkoo-jà-rá-
ราชบัณฑิตยสภาkho-chonkho-cha-ra-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰoː˧.t͡ɕɔːn˧/(สัมผัส)/kʰoː˧.t͡ɕa˨˩.ra˦˥./

คำนาม

แก้ไข

โคจร

  1. (ศาสนาพุทธ) อารมณ์
    มีพุทธานุสติเป็นโคจร

คำกริยา

แก้ไข

โคจร (คำอาการนาม การโคจร)

  1. (ดาราศาสตร์) เดินไปตามวิถี, คำนี้โดยมากใช้แก่ดาวนพเคราะห์, เมื่อว่าเฉพาะทางที่พระอาทิตย์โคจร มีจุดสุดอยู่ 6 แห่งที่อยู่ตรงข้ามกันเป็นคู่คือ ครีษมายัน กับ เหมายัน คู่หนึ่ง, วสันตวิษุวัต กับ ศารทวิษุวัต คู่หนึ่ง, พสุสงกรานต์ 2 แห่ง คู่หนึ่ง
    ดวงอาทิตย์โคจร
    ดวงจันทร์โคจรรอบโลก
  2. เที่ยว
    โคจรมาพบกัน

คำประสม

แก้ไข