ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์พวง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงpuuang
ราชบัณฑิตยสภาphuang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pʰua̯ŋ˧/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาเขมรเก่า ប្វង (ปฺวง), បូង (ปูง, กลุ่มก้อน; ทั้งหมด); ร่วมเชื้อสายกับภาษาเขมร ពួង (พัวง); ร่วมรากกับ ปวง

คำนามแก้ไข

พวง

  1. กลุ่มของสิ่งที่มีลักษณะอย่างเดียวกันที่อยู่ร่วมขั้วเดียวกันหรือผูกมัดไว้ร่วมกัน
    พวงองุ่น
    พวงดอกไม้
    พวงลูกโป่ง
  2. คำต้นของไม้เลื้อยพวกหนึ่งที่มีดอกเป็นพวง มีหลายชนิด
    พวงแก้วกุดั่น
    พวงชมพู
    พวงนาค

รากศัพท์ 2แก้ไข

คำนามแก้ไข

พวง

  1. ลักษณะที่ยื่นพองออกมา
    แก้มเป็นพวง