ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์กำ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgam
ราชบัณฑิตยสภาkam
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kam˧/()
คำพ้องเสียงกรรม

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *kamᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨠᩣᩴ (กาํ), ภาษาเขิน ᨠᩣᩴ (กาํ), ภาษาลาว ກຳ (กำ), ภาษาไทลื้อ ᦂᧄ (กัม), ภาษาไทใหญ่ ၵမ် (กัม), ภาษาพ่าเก ကံ (กํ), ภาษาอาหม 𑜀𑜪 (กํ), ภาษาจ้วง gaem, ภาษาแสก กั๋ม

คำกริยาแก้ไข

กำ (คำอาการนาม การกำ)

  1. งอนิ้วมือทั้ง 4 ให้จดอุ้งมือ
  2. เอานิ้วมือทั้ง 5 โอบรอบสิ่งใดสิ่งหนึ่ง, อาการที่งอนิ้วมือทั้ง 5 รวบสิ่งใดสิ่งหนึ่งไว้

คำนามแก้ไข

กำ

  1. มือที่กำเข้า
  2. ปริมาณของเต็มมือที่กำเข้า, กำมือ ก็ว่า
  3. มาตราวัดรอบของกลม เมื่อวัดได้เท่าไร แล้วทบกึ่งได้ยาวราว 10 เซนติเมตร เช่น ของกลมวัดรอบได้ยาว 20 เซนติเมตร ของกลมนั้นเรียกว่ามีขนาด 1 กำ, มี 3 ชนิด คือ 1. กำสลึง (ยาว 4 นิ้ว 1 กระเบียด หรือ 10.75 เซนติเมตร) 2. กำเฟื้อง (ยาว 4 นิ้วครึ่งกระเบียด หรือ 10.5 เซนติเมตร) 3. กำสองไพ (ยาว 4 นิ้ว 2 หุน หรือ 10.25 เซนติเมตร)

คำลักษณนามแก้ไข

กำ

  1. เรียกผักหรือหญ้าที่มัดไว้
    ผักกำหนึ่ง
    หญ้า 2 กำ

รากศัพท์ 2แก้ไข

คำนามแก้ไข

กำ

  1. ซี่ล้อรถหรือเกวียน

รากศัพท์ 3แก้ไข

คำนามแก้ไข

กำ

  1. (โบราณ, ปัจจุบันเป็นภาษาปาก) กรรม
    ไข้เจ็บหมอตั้งกำไว้

ภาษาคำเมืองแก้ไข

คำนามแก้ไข

กำ

  1. อีกรูปหนึ่งของ ᨣᩤᩴ (คาํ)