ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์สา
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsǎa
ราชบัณฑิตยสภาsa
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/saː˩˩˦/

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาบาลี สาน (หมา); เทียบภาษาสันสกฤต श्वन् (ศฺวนฺ, หมา)

คำนามแก้ไข

สา

  1. หมา

รากศัพท์ 2แก้ไข

จากภาษาคำเมือง สา (ต้นกระสา)

คำนามแก้ไข

สา

  1. ต้นกระสา
  2. ชื่อกระดาษที่ทำจากเปลือกต้นกระสา ใช้ทำร่มเป็นต้น เรียกว่า กระดาษสา

รากศัพท์ 3แก้ไข

จากภาษาอีสาน สา (งูหลายชนิด)

คำนามแก้ไข

สา

  1. ชื่องูหลายชนิดในหลายวงศ์ เช่น สาเหลือง หมายถึง งูลายสอบ้าน (Xenochrophis piscator) สาขาว หมายถึง งูทับสมิงคลา (Bungarus candidus) สาคอแดง หมายถึง งูลายสาบคอแดง (Rhabdophis subminiatus)

รากศัพท์ 4แก้ไข

คำสันธานแก้ไข

สา

  1. แม้ว่า, หาก
    สาอวรอรวนิดา โดยพี่มานี
    (หริภุญชัย)

รากศัพท์ 5แก้ไข

คำกริยาวิเศษณ์แก้ไข

สา

  1. เหมาะ, สม [1]
    สาใจ
    สาแก่ใจ
    สาสม

อ้างอิงแก้ไข

  1. พจนานุกรมแปล ไทย-ไทย อ.เปลื้อง ณ นคร

ภาษาคำเมืองแก้ไข

คำนามแก้ไข

สา

  1. ต้นกระสา

ภาษาบาลีแก้ไข

รูปแบบอื่นแก้ไข

คำนามแก้ไข

สา ญ.

  1. เมีย

การผันรูปแก้ไข

ภาษาปักษ์ใต้แก้ไข

คำกริยาแก้ไข

สา (คำอาการนาม ก่านสา)

  1. รู้สึก
    สาว่า ใส่เคยลงไปในแกงแล้วนิ
    รู้สึกว่า ใส่กะปิลงไปในหม้อแกงแล้ว

คำกริยาวิเศษณ์แก้ไข

สา (คำอาการนาม ขว่ามสา)

  1. เดียงสา
    เด็กมันญังบ่ฮู้สาทีนิ
    เด็กมันยังไม่รู้เดียงสา

ภาษาอีสานแก้ไข

คำนามแก้ไข

สา

  1. ชื่องูหลายชนิดในหลายวงศ์