ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาสันสกฤต सम (สม), จากภาษาบาลี สม

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์สม[เสียงสมาส]
สะ-มะ-
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsǒmsà-má-
ราชบัณฑิตยสภาsomsa-ma-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/som˩˩˦/()/sa˨˩.ma˦˥./

คำคุณศัพท์แก้ไข

สม

  1. เหมาะ, เหมาะกับ, ควรแก่, รับกัน
    บ่าวสาวคู่นี้สมกัน
    เขาแต่งตัวสมฐานะ
    แสดงละครได้สมบทบาท
    เขาต่อสู้กันอย่างสมศักดิ์ศรี
    เด็กคนนี้แต่งตัวไม่สมวัย
    หัวแหวนสมกับเรือนแหวน
  2. ตรงกับ
    สมคะเน
    สมปรารถนา
    สมความตั้งใจ
  3. (ภาษาปาก) สมน้ำหน้า
    สมแล้วที่สอบตก เพราะขี้เกียจนัก

รากศัพท์ 2แก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์สม
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsǒm
ราชบัณฑิตยสภาsom
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/som˩˩˦/()

คำกริยาวิเศษณ์แก้ไข

สม

  1. ร่วมด้วยกัน, รวมกัน
    สมคิด
    สมรู้