ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาสันสกฤต सम (สม) หรือภาษาบาลี สม; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ສົມ (ส็ม), ສະມະ (สะมะ), ສົມມະ (ส็มมะ); ร่วมรากกับ เสมอ

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์สม[เสียงสมาส]
สะ-มะ-
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsǒmsà-má-
ราชบัณฑิตยสภาsomsa-ma-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/som˩˩˦/(สัมผัส)/sa˨˩.ma˦˥./

คำคุณศัพท์แก้ไข

สม

  1. เหมาะ, เหมาะกับ, ควรแก่, รับกัน
    บ่าวสาวคู่นี้สมกัน
    เขาแต่งตัวสมฐานะ
    แสดงละครได้สมบทบาท
    เขาต่อสู้กันอย่างสมศักดิ์ศรี
    เด็กคนนี้แต่งตัวไม่สมวัย
    หัวแหวนสมกับเรือนแหวน
  2. ตรงกับ
    สมคะเน
    สมปรารถนา
    สมความตั้งใจ
  3. (ภาษาปาก) สมน้ำหน้า
    สมแล้วที่สอบตก เพราะขี้เกียจนัก

รากศัพท์ 2แก้ไข

เป็นไปได้ว่าเกี่ยวข้องกับ สุม

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์สม
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsǒm
ราชบัณฑิตยสภาsom
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/som˩˩˦/(สัมผัส)

คำกริยาวิเศษณ์แก้ไข

สม

  1. ร่วมด้วยกัน, รวมกัน
    สมคิด
    สมรู้