ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຕ້ອງ (ต้อง), ภาษาไทลื้อ ᦎᦸᧂᧉ (ต้อ̂ง), ภาษาอาหม 𑜄𑜨𑜂𑜫 (ตอ̂ง์)

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์
{ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสระสั้น}
ต็้อง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงdtɔ̂ng
ราชบัณฑิตยสภาtong
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/tɔŋ˥˩/(สัมผัส)

คำกริยาแก้ไข

ต้อง (คำอาการนาม การต้อง)

  1. ถูก
    ต้องชะตา
    ต้องใจ
  2. เป็นกริยาช่วยบอกความแน่ใจหรือบังคับ
    เขาต้องมาแน่
    เด็กต้องนอนแต่หัวค่ำ

คำนามแก้ไข

ต้อง

  1. เรียกต้นข้าวในนาที่โศกใบเหลืองไป ซึ่งถือกันว่าถูกผีกระทำว่า ข้าวต้อง