ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาเขมร បង្គាប់ (บงฺคาบ̍, สั่งการ)

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์บัง-คับ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbang-káp
ราชบัณฑิตยสภาbang-khap
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/baŋ˧.kʰap̚˦˥/()

คำนามแก้ไข

บังคับ

  1. (โบราณ) การว่ากล่าวปกครอง, อำนาจศาลสมัยมีสภาพนอกอาณาเขต
    คนในบังคับอังกฤษ
  2. กฎเกณฑ์ของการประพันธ์ที่บัญญัติใช้ในฉันทลักษณ์
    บังคับครุลหุ
    บังคับเอกโท
    บังคับสัมผัส

คำกริยาแก้ไข

บังคับ (คำอาการนาม การบังคับ)

  1. ใช้อำนาจสั่งให้ทำหรือให้ปฏิบัติหรือให้จำต้องทำ
    เขาถูกสถานการณ์บังคับ
  2. ให้เป็นไปตามความประสงค์
    บังคับเครื่องบินให้ขึ้นลง
  3. ทำให้เป็นไปตามกฎเกณฑ์การใช้ภาษา
    บังคับให้ใช้เครื่องหมายอัญประกาศเมื่ออ้างถึงคำพูดของผู้อื่น
    ภาษาไทยไม่บังคับการใช้เครื่องหมายมหัพภาคเคร่งครัดนัก
  4. ทำตามสภาพที่ถูกกำหนดไว้
    ทางนี้บังคับให้เลี้ยวซ้าย
    ประตูนี้บังคับให้ผลักเข้า