ภาษาไทยแก้ไข

รูปแบบอื่นแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์สั่ง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsàng
ราชบัณฑิตยสภาsang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/saŋ˨˩/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *saŋᴮ (บอกให้ทำ); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ສັ່ງ (สั่ง), ภาษาคำเมือง ᩈᩢ᩠᩵ᨦ (สั่ง), ภาษาเขิน ᩈᩢ᩠᩵ᨦ (สั่ง), ภาษาไทใหญ่ သင်ႇ (สั่ง), ภาษาอาหม 𑜏𑜂𑜫 (สง์)

คำกริยาแก้ไข

สั่ง (คำอาการนาม การสั่ง)

  1. บอกไว้เพื่อให้ทำหรือให้ปฏิบัติเป็นต้น
    ครูสั่งให้นักเรียนทำการบ้าน
    แม่สั่งให้ถูบ้าน
  2. บอกไว้อาลัยในการที่จะจากไป
    ฝนสั่งฟ้า
    ทศกัณฐ์สั่งเมือง
    อิเหนาสั่งถ้ำ
    สิ้นเสียงก็สิ้นสั่ง
    ตายไม่ทันสั่ง

รากศัพท์ 2แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *saŋᴮ (ทำให้ลมดันน้ำมูก); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ສັ່ງ (สั่ง), ภาษาคำเมือง ᩈᩢ᩠᩵ᨦ (สั่ง), ภาษาเขิน ᩈᩢ᩠᩵ᨦ (สั่ง); เทียบภาษากวางตุ้ง

คำกริยาแก้ไข

สั่ง (คำอาการนาม การสั่ง)

  1. ทำให้ลมดันน้ำมูกออกจากจมูกโดยแรง
    สั่งน้ำมูก