ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ปา
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbpaa
ราชบัณฑิตยสภาpa
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/paː˧/(สัมผัส)

คำกริยาแก้ไข

ปา (คำอาการนาม การปา)

  1. ซัดไปด้วยอาการยกแขนขึ้นสูงแล้วเอี้ยวตัว
  2. (ภาษาปาก) คำใช้แทนกิริยาได้หลายอย่างแล้วแต่คำประกอบที่ทำให้รู้ว่าเกินกว่าที่คาดคิด, มักใช้ว่า ปาขึ้นไป หรือ ปาเข้าไป
    ค่าโดยสารปาขึ้นไปตั้ง 10 บาท
    กว่าจะทำงานเสร็จก็ปาเข้าไปตั้ง 2 ทุ่ม

ภาษาอีสานแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

รากศัพท์ 1แก้ไข

คำกริยาแก้ไข

ปา (อาการนาม การปา)

  1. ปา

รากศัพท์ 2แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *plaːᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ปลา, ภาษาคำเมือง ᨸᩖᩣ (ปลา), ภาษาลาว ປາ (ปา), ภาษาไทลื้อ ᦔᦱ (ปา), ภาษาไทดำ ꪜꪱ (ปา), ภาษาไทใหญ่ ပႃ (ปา), ภาษาไทใต้คง ᥙᥣ (ปา), ภาษาอาหม 𑜆𑜠 (ปะ) หรือ 𑜆𑜡 (ปา), ภาษาจ้วง bya, ภาษาปู้อี byal, ภาษาแสก ปร๋า

คำนามแก้ไข

ปา

  1. ปลา