ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *nwoːŋꟲ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาอีสาน น้อง, ภาษาลาว ນ້ອງ (น้อง), ภาษาคำเมือง ᨶᩬ᩶ᨦ (นอ้ง), ภาษาไทลื้อ ᦓᦸᧂᧉ (น้อ̂ง), ภาษาไทดำ ꪙ꫁ꪮꪉ (น้อง), ภาษาไทใหญ่ ၼွင်ႉ (น๎อ̂ง), ภาษาอาหม 𑜃𑜨𑜂𑜫 (นอ̂ง์), ภาษาจ้วง nuengx หรือ nongx, ภาษาตั่ย noọng

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์น้อง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงnɔ́ɔng
ราชบัณฑิตยสภาnong
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/nɔːŋ˦˥/(สัมผัส)

คำนามแก้ไข

น้อง

  1. ผู้ร่วมบิดาหรือมารดาเดียวกันและเกิดทีหลัง
  2. ลูกของอาหรือของน้า
  3. เรียกคนที่มีอายุคราวน้อง
  4. ออกทีหลัง, มาทีหลัง, คู่กับ ทะลายพี่
    หมากทะลายน้อง
    มะพร้าวทะลายน้อง

คำตรงข้ามแก้ไข

คำแปลภาษาอื่นแก้ไข

คำลักษณนามแก้ไข

น้อง

  1. ใช้นับอายุไม้จำพวกไม้ไผ่
    ไม้น้องเดียว
    ไม้ที่มีอายุ 2 ปี
    ไม้ 2 น้อง
    ไม้ที่มีอายุ 3 ปี