ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ช่อ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงchɔ̂ɔ
ราชบัณฑิตยสภาcho
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/t͡ɕʰɔː˥˩/()
คำพ้องเสียงฉ้อ

รากศัพท์ 1แก้ไข

เทียบภาษาจีนยุคกลาง (MC ɕɨok̚); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຊໍ່ (ซํ่)

คำนามแก้ไข

ช่อ (คำลักษณนาม ช่อ)

  1. ใบไม้หรือดอกไม้ที่แตกออกเป็นพวง
  2. เรียกดอกของต้นไม้บางชนิดเช่นมะม่วงและสะเดาที่ออกดอกเล็ก ๆ เป็นกลุ่มหรือเป็นพวง
    ช่อมะม่วง
    ช่อสะเดา
  3. ใบไม้หรือดอกไม้ที่ผูกเป็นกลุ่มหรือเป็นพวง
  4. โดยปริยายเรียกสิ่งอื่นที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น
    ช่อดอกไม้ไฟ
    โคมช่อองุ่น

รากศัพท์ 2แก้ไข

คำกริยาแก้ไข

ช่อ

  1. (ร้อยกรอง) ชักรอก
    ตีม้าฬ่อช่อใบใส่เสา วายุพยุเพลา สำเภาก็ใช้ใบไป
    (กาพย์พระไชยสุริยา)