ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาเขมร ចរ (จร), จากภาษาสันสกฤต चर (จร) หรือภาษาบาลี จร; ร่วมรากกับ จเร

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์จอน[เสียงสมาส]
จอ-ระ-
[เสียงสมาส]
จะ-ระ-
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงjɔɔnjɔɔ-rá-jà-rá-
ราชบัณฑิตยสภาchoncho-ra-cha-ra-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/t͡ɕɔːn˧/()/t͡ɕɔː˧.ra˦˥.//t͡ɕa˨˩.ra˦˥./
คำพ้องเสียงจอน

คำคุณศัพท์แก้ไข

จร

  1. ไม่ใช่ประจำ
    คนจร
    รถจร
  2. แทรกแปลกเข้ามา
    โรคจร
    ลมจร

คำกริยาแก้ไข

จร (คำอาการนาม การจร)

  1. ไป, เที่ยวไป, ใช้เป็นบทท้ายสมาสก็มี ที่ใช้ควบกับคำไทยก็มี
    ขจร
    (เที่ยวไปในอากาศ)
    วนจร
    (เที่ยวไปในป่า)
  2. ประพฤติ

รากศัพท์ 2แก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์จอน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงjɔɔn
ราชบัณฑิตยสภาchon
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/t͡ɕɔːn˧/()
คำพ้องเสียงจอน

คำนามแก้ไข

จร

  1. (ร้อยกรอง) จอน, เครื่องประดับหูอยู่ด้านหน้ากรรเจียก