ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์โต
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงdtoo
ราชบัณฑิตยสภาto
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/toː˧/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

คำนามแก้ไข

โต

  1. (โบราณ) สิงโต

รากศัพท์ 2แก้ไข

คำคุณศัพท์แก้ไข

โต (คำอาการนาม ความโต)

  1. ใหญ่, มีขนาดไม่เล็ก
    เขาสวมเสื้อตัวโต
  2. มีขนาดใหญ่กว่าเมื่อเทียบกัน
    มะพร้าวโตกว่ามะไฟ
    มะเขือเทศโตกว่ามะเขือพวง

คำกริยาวิเศษณ์แก้ไข

โต

  1. โดยปริยายเมื่อใช้ประกอบกับคำอื่นบางคำหมายความว่า อวดอ้างความเป็นใหญ่เป็นโต
    คุยโต
    อวดโต
    วางโต

คำกริยาแก้ไข

โต (คำอาการนาม การโต)

  1. เจริญขึ้น, มักใช้เข้าคู่กับคำ เติบ เป็น เติบโต

ภาษาเลอเวือะตะวันออกแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

คำคุณศัพท์แก้ไข

โต

  1. ตื้น

ภาษาอีสานแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ตัว, ภาษาคำเมือง ᨲᩫ᩠ᩅ (ต็ว), ภาษาลาว ໂຕ (โต) หรือ ຕົວ (ต็ว), ภาษาไทลื้อ ᦷᦎ (โต), ภาษาไทดำ ꪶꪔ (โต), ภาษาไทใหญ่ တူဝ် (ตูว), ภาษาไทใต้คง ᥖᥨᥝ (โตว), ภาษาอาหม 𑜄𑜥 (ตู) หรือ 𑜄𑜤 (ตุ), ภาษาจ้วง duz, ภาษาแสก ทั๊ว

คำนามแก้ไข

โต

  1. ตัว
  2. ตัวเอง

คำลักษณนามแก้ไข

โต

  1. ตัว