ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์แปะ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbpɛ̀
ราชบัณฑิตยสภาpae
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pɛʔ˨˩/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

คำกริยาแก้ไข

แปะ (คำอาการนาม การแปะ)

  1. เอาของแบนบางทาบเข้าไป

รากศัพท์ 2แก้ไข

เลียนเสียงธรรมชาติ

คำอุทานแก้ไข

แปะ

  1. เสียงดังอย่างเสียงตบมือ
คำพ้องความแก้ไข

รากศัพท์ 3แก้ไข

จากภาษาแต้จิ๋ว (bêh4, ลุง; พี่ชายคนโต)

คำนามแก้ไข

แปะ

  1. (ภาษาปาก, บางครั้งดูหมิ่น) คำเรียกชายชราชาวจีน
คำพ้องความแก้ไข

ภาษาเลอเวือะตะวันตกแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาปะหล่องดั้งเดิม *bɛʔ, จากภาษามอญ-เขมรดั้งเดิม *bəɓeʔ

การออกเสียงแก้ไข

คำนามแก้ไข

แปะ

  1. แพะ