ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *kawᴮ, จากภาษาจีนยุคกลาง (MC kuoH); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ເກົ່າ (เก็่า), ภาษาไทลื้อ ᦂᧁᧈ (เก่า), ภาษาไทดำ ꪹꪀ꪿ꪱ (เก่า), ภาษาไทใหญ่ ၵဝ်ႇ (ก่ว), ภาษาอาหม 𑜀𑜧 (กว์), ภาษาจ้วง gaeuq

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์เก่า
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgào
ราชบัณฑิตยสภาkao
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kaw˨˩/()

คำคุณศัพท์แก้ไข

เก่า (คำอาการนาม ความเก่า)

  1. ก่อน
    ครูคนเก่า
    กรรมเก่า
  2. ไม่ใหม่
    ผ้าเก่า
    ของเก่า

การใช้แก้ไข

คำนี้เมื่อใช้ประกอบกับคำอื่น ๆ มีความหมายต่าง ๆ กัน แล้วแต่คำที่นำมาประกอบ

  1. มือเก่า
    ชำนาญ
    หัวเก่า
    ครึ ไม่ทันสมัย
    รถเก่า
    รถที่ใช้แล้ว

คำตรงข้ามแก้ไข

คำเกี่ยวข้องแก้ไข

คำแปลภาษาอื่นแก้ไข

ภาษาคำเมืองแก้ไข

คำคุณศัพท์แก้ไข

เก่า (คำอาการนาม กำเก่า หรือ ความเก่า)

  1. อีกรูปหนึ่งของ ᨠᩮᩢ᩵ᩣ (เกั่า)