ดูเพิ่ม: แกง, แก่ง, และ แก้ง

ภาษาไทย

แก้ไข

การออกเสียง

แก้ไข
การแบ่งพยางค์
{ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสระสั้น}
แก็๊ง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgɛ́ng
ราชบัณฑิตยสภาkaeng
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kɛŋ˦˥/(สัมผัส)

รากศัพท์ 1

แก้ไข

ยืมมาจากภาษาอังกฤษ gang

คำนาม

แก้ไข

แก๊ง

  1. กลุ่มคนที่ตั้งเป็นก๊กเป็นเหล่า (มักใช้ในความหมายไม่ดี)
    แก๊งโจร
    แก๊งอันธพาล
    แก๊งมอเตอร์ไซค์
  2. กลุ่มคนที่ประพฤติตนไม่ดี
    ในซอยนี้มีแก๊งติดยา ฉันจึงไม่กล้าเดินเข้าไปคนเดียว
คำแปลภาษาอื่น
แก้ไข

รากศัพท์ 2

แก้ไข

เลียนเสียงธรรมชาติ

คำอุทาน

แก้ไข

แก๊ง

  1. เสียงอย่างของแข็งกระทบโลหะ

อ้างอิง

แก้ไข