ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์เพื่อน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงpʉ̂ʉan
ราชบัณฑิตยสภาphuean
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pʰɯa̯n˥˩/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาจีนยุคกลาง (MC buɑnX, buɑnH); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ເພື່ອນ (เพื่อน) หรือ ເພິ່ນ (เพิ่น), ภาษาคำเมือง ᨻᩮᩬᩥ᩵ᩁ (เพอิ่ร) หรือ ᨻᩮᩥ᩠᩵ᨶ (เพิ่น), ภาษาไทใหญ่ ပိူၼ်ႈ (เปิ้น), ภาษาเวียดนาม bạn (บ่าน)

คำนามแก้ไข

เพื่อน (คำลักษณนาม คน)

  1. (ล้า) ผู้ชอบพอรักใคร่กัน
  2. (โบราณ) ผู้หญิงที่รักใคร่ผู้หญิงด้วยกัน
  3. ผู้สนิทสนมคุ้นเคยกัน
    เขามีเพื่อนมาก
  4. ผู้ร่วมสถาบันหรือร่วมอาชีพเป็นต้น
    เพื่อนร่วมโรงเรียน
    เพื่อนร่วมรุ่น
    เพื่อนข้าราชการ
    เพื่อนกรรมกร
  5. ผู้ร่วมธุระ
    อยู่เป็นเพื่อนกันก่อน
    ไปเป็นเพื่อนกันหน่อย
  6. ผู้อยู่ในสภาพเดียวกัน
    เพื่อนมนุษย์
    เพื่อนร่วมโลก

คำแปลภาษาอื่นแก้ไข

รากศัพท์ 2แก้ไข

คำสรรพนามแก้ไข

เพื่อน

  1. (ภาษาปาก) คำใช้แทนคำว่า เขา หรือ ท่าน ในอาการที่เป็นกันเอง