ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

คุ้น +‎ เคย

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์คุ้น-เคย
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkún-kəəi
ราชบัณฑิตยสภาkhun-khoei
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰun˦˥.kʰɤːj˧/()

คำกริยาแก้ไข

คุ้นเคย (คำอาการนาม การคุ้นเคย หรือ ความคุ้นเคย)

  1. รู้จักชอบพอสนิทสนมเป็นกันเอง
    พวกเขาทำงานด้วยกันมานาน เลยคุ้นเคยกัน
  2. เคยเห็นเคยทำบ่อย ๆ จนชิน
    เขาเดินในที่มืดได้เพราะคุ้นเคยกับสถานที่แห่งนี้