ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์หฺวาน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงwǎan
ราชบัณฑิตยสภาwan
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/waːn˩˩˦/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *C̥.waːlᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩉ᩠ᩅᩣ᩠ᨶ (หวาน), ภาษาเขิน ᩉ᩠ᩅᩣ᩠ᨶ (หวาน), ภาษาลาว ຫວານ (หวาน), ภาษาไทลื้อ ᦛᦱᧃ (หฺวาน), ภาษาไทใหญ่ ဝၢၼ် (วาน), ภาษาไทใต้คง ᥝᥣᥢᥴ (ว๋าน), ภาษาพ่าเก ဝꩫ် (วน์), ภาษาอาหม 𑜈𑜃𑜫 (บน์), ภาษาจ้วง van, ภาษาแสก หว่าน; เทียบภาษาสุ่ย faanl, ภาษาต้งใต้ kuanp

คำคุณศัพท์แก้ไข

หวาน

  1. มีรสอย่างรสน้ำตาล
  2. เพราะ
    หวานหู
    เสียงหวาน
  3. ชุ่มชื่น, ที่รัก
    หวานใจ
  4. น่ารักชวนมอง
    หน้าหวาน
  5. อ่อนสดใส ในคำว่า สีหวาน
  6. (ภาษาปาก) ที่ทำได้ง่าย, ที่ทำได้สะดวก
    เลขข้อนี้หวานมาก

คำกริยาแก้ไข

หวาน

  1. ชำรุดไม่กินเกลียวกัน ในคำว่า เกลียวหวาน
คำประสมแก้ไข

รากศัพท์ 2แก้ไข

คำนามแก้ไข

หวาน

  1. (ผัก~) ชื่อไม้พุ่มชนิด Sauropus androgynus (L.) Merr. ในวงศ์ Euphorbiaceae ยอดกินได้, ผักหวานบ้าน ก็เรียก
  2. (ผัก~) ชื่อไม้ต้นชนิด Melientha suavis Pierre ในวงศ์ Opiliaceae ยอดและดอกอ่อนกินได้, ผักหวานป่า ก็เรียก