ภาษาเขินแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *C̥.waːlᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย หวาน, ภาษาคำเมือง ᩉ᩠ᩅᩣ᩠ᨶ (หวาน), ภาษาลาว ຫວານ (หวาน), ภาษาไทใหญ่ ဝၢၼ် (วาน), ภาษาไทใต้คง ᥝᥣᥢᥴ (ว๋าน), ภาษาพ่าเก ဝꩫ် (วน์), ภาษาอาหม 𑜈𑜃𑜫 (บน์), ภาษาจ้วง van, ภาษาแสก หว่าน

คำคุณศัพท์แก้ไข

ᩉ᩠ᩅᩣ᩠ᨶ (หวาน) (คำอาการนาม ᨣ᩠ᩅᩣ᩠ᨾᩉ᩠ᩅᩣ᩠ᨶ)

  1. หวาน

ภาษาคำเมืองแก้ไข

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *C̥.waːlᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย หวาน, ภาษาเขิน ᩉ᩠ᩅᩣ᩠ᨶ (หวาน), ภาษาลาว ຫວານ (หวาน), ภาษาไทลื้อ ᦛᦱᧃ (หฺวาน), ภาษาไทใหญ่ ဝၢၼ် (วาน), ภาษาไทใต้คง ᥝᥣᥢᥴ (ว๋าน), ภาษาพ่าเก ဝꩫ် (วน์), ภาษาอาหม 𑜈𑜃𑜫 (บน์), ภาษาจ้วง van, ภาษาแสก หว่าน

คำคุณศัพท์แก้ไข

ᩉ᩠ᩅᩣ᩠ᨶ (หวาน) (คำอาการนาม ᨣᩤᩴᩉ᩠ᩅᩣ᩠ᨶ หรือ ᨤ᩠ᩅᩣ᩠ᨾᩉ᩠ᩅᩣ᩠ᨶ)

  1. หวาน
  2. อร่อย
  3. (คำพูด) เพราะ
  4. สนุกสนาน

รากศัพท์ 2แก้ไข

เป็นไปได้ว่าเคยสะกด *ᩉ᩠ᩅ᩶ᩣ᩠ᨶ (หว้าน); ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ว่าน, ภาษาเขิน ᩅ᩵ᩤ᩠ᨶ (ว่าน), ภาษาอีสาน หว้าน หรือ ว่าน, ภาษาลาว ຫວ້ານ (หว้าน) หรือ ວ່ານ (ว่าน), ภาษาไทลื้อ ᦛᦱᧃᧉ (หฺว้าน)

คำนามแก้ไข

ᩉ᩠ᩅᩣ᩠ᨶ (หวาน)

  1. ว่าน