ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *C̥.waːlᴮ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩉ᩠ᩅ᩵ᩣ᩠ᨶ (หว่าน), ภาษาเขิน ᩉ᩠ᩅ᩵ᩣ᩠ᨶ (หว่าน), ภาษาไทลื้อ ᦛᦱᧃᧈ (หฺว่าน), ภาษาลาว ຫວ່ານ (หว่าน), ภาษาไทขาว ꪪꪱꪙꫀ (หฺวาน1), ภาษาไทใหญ่ ဝၢၼ်ႇ (ว่าน), ภาษาจ้วง vanq

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์หฺว่าน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงwàan
ราชบัณฑิตยสภาwan
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/waːn˨˩/()

คำกริยาแก้ไข

หว่าน (คำอาการนาม การหว่าน)

  1. (สกรรม) โปรย
    หว่านทาน
  2. (สกรรม) สาดให้กระจาย
    หว่านข้าวเปลือก
  3. (สกรรม) โดยปริยายหมายความว่า แจกจ่ายไปทั่ว
    หว่านเงิน

ภาษาแสกแก้ไข

รูปแบบอื่นแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *C̥.waːlᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย หวาน, ภาษาคำเมือง ᩉ᩠ᩅᩣ᩠ᨶ (หวาน), ภาษาเขิน ᩉ᩠ᩅᩣ᩠ᨶ (หวาน), ภาษาลาว ຫວານ (หวาน), ภาษาไทลื้อ ᦛᦱᧃ (หฺวาน), ภาษาไทใหญ่ ဝၢၼ် (วาน), ภาษาไทใต้คง ᥝᥣᥢᥴ (ว๋าน), ภาษาพ่าเก ဝꩫ် (วน์), ภาษาอาหม 𑜈𑜃𑜫 (บน์), ภาษาจ้วง van

คำคุณศัพท์แก้ไข

หว่าน

  1. หวาน

รากศัพท์ 2แก้ไข

คำกริยาแก้ไข

หว่าน

  1. (สกรรม) ฝาน, หั่น, บั่น, ตัด