ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์ 1แก้ไข

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຊວນ (ซวน), ภาษาไทใหญ่ သူၼ်း (สู๊น)

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ชวน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงchuuan
ราชบัณฑิตยสภาchuan
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/t͡ɕʰua̯n˧/()
คำพ้องเสียงชวร

คำกริยาแก้ไข

ชวน (คำอาการนาม การชวน)

  1. จูงใจ, โน้มนำ
    ชวนกิน
  2. ชักนำ, ขอให้ทำตาม
    ชวนไปเที่ยว

รากศัพท์ 2แก้ไข

จากภาษาสันสกฤต जवन (ชวน, เร็ว) หรือ ภาษาบาลี ชวน (เร็ว)

รูปแบบอื่นแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์[เสียงสมาส]
ชะ-วะ-นะ-
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงchá-wá-ná-
ราชบัณฑิตยสภาcha-wa-na-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/t͡ɕʰa˦˥.wa˦˥.na˦˥./

คำนามแก้ไข

ชวน

  1. (ภาษาหนังสือ) ความเร็ว, ความไว
  2. (ภาษาหนังสือ) ความเร็วของปัญญาหรือความคิด

ดูเพิ่มแก้ไข