ภาษาไทยแก้ไข

รูปแบบอื่นแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาสันสกฤต क्षत्रिय (กฺษตฺริย, ผู้ป้องกันภัย, ชาตินักรบ); เทียบภาษาบาลี ขตฺติย (ผู้ป้องกันภัย, ชาตินักรบ)

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์กะ-สัด
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgà-sàt
ราชบัณฑิตยสภาka-sat
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ka˨˩.sat̚˨˩/()

คำนามแก้ไข

กษัตริย์ (คำลักษณนาม พระองค์ หรือ องค์)

  1. พระเจ้าแผ่นดิน, ใช้เต็มว่า พระมหากษัตริย์
  2. คนในวรรณะที่ 2 แห่งสังคมฮินดู ซึ่งมีอยู่ 4 วรรณะ ได้แก่ วรรณะพราหมณ์ วรรณะกษัตริย์ วรรณะแพศย์ และวรรณะศูทร

คำพ้องความแก้ไข

คำคุณศัพท์แก้ไข

กษัตริย์

  1. แท้ไม่มีอื่นปน
    ทองเนื้อกษัตริย์
  2. เรียกรูปพรรณที่ทำด้วยโลหะมีราคา
    สามกษัตริย์
    ทำด้วยเงิน ทอง นาก สลับกัน