ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาเขมร មហា (มหา), จากภาษาบาลี มหา

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์มะ-หาม̄ะ-หา[เสียงสมาส]
มะ-หา-
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงmá-hǎama-hǎamá-hǎa-
ราชบัณฑิตยสภาma-hama-hama-ha-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ma˦˥.haː˩˩˦/()/ma˧.haː˩˩˦/()/ma˦˥.haː˩˩˦./

อุปสรรคแก้ไข

มหา

  1. ใหญ่, ยิ่งใหญ่

การใช้แก้ไข

  • มักใช้เป็นส่วนหน้าของสมาส
  • บางครั้งลดรูปเป็น มห

คำเกี่ยวข้องแก้ไข

คำแปลภาษาอื่นแก้ไข

คำนามแก้ไข

มหา

  1. (ศาสนาพุทธ) สมณศักดิ์ที่ใช้นำหน้าชื่อภิกษุผู้ที่สอบไล่ได้ตั้งแต่เปรียญธรรม 3 ประโยคขึ้นไป

คำสลับอักษรแก้ไข