ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩁ᩶ᩬᨦ (ร้อง), ภาษาอีสาน ฮ้อง, ภาษาลาว ຮ້ອງ (ฮ้อง), ภาษาไทลื้อ ᦣᦸᧂᧉ (ฮ้อ̂ง), ภาษาไทใหญ่ ႁွင်ႉ (ห๎อ̂ง), ภาษาไทดำ ꪭ꫁ꪮꪉ (ฮ้อง), ภาษาอาหม 𑜍𑜨𑜂𑜫 (รอ̂ง์), ภาษาจ้วง rongx

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ร้อง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงrɔ́ɔng
ราชบัณฑิตยสภาrong
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/rɔːŋ˦˥/()

คำกริยาแก้ไข

ร้อง (คำอาการนาม การร้อง)

  1. เปล่งเสียงดัง
  2. โดยปริยายหมายถึงออกเสียงดังเช่นนั้น
    ฟ้าร้อง
    จักจั่นร้อง
  3. (ภาษาปาก) ใช้หมายความว่า ร้องเพลง ร้องไห้ ก็มี แล้วแต่คำแวดล้อมบ่งให้รู้
    เพลงนี้ร้องเป็นไหม
    อย่าร้องให้เสียน้ำตาเลย