ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์รอย
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงrɔɔi
ราชบัณฑิตยสภาroi
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/rɔːj˧/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *rwuːjᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຮອຍ (ฮอย̃), ภาษาคำเมือง ᩁᩬ᩠ᨿ (รอย), ภาษาเขิน ᩁᩭ (รอย), ภาษาไทลื้อ ᦣᦾ (ฮอ̂ย), ภาษาไทใหญ่ ႁွႆး (ห๊อ̂ย)ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง roizภาษาจ้วง riz/soiz

คำนามแก้ไข

รอย

  1. ลักษณะที่เป็นเส้น เป็นริ้ว หรือลวดลายเป็นต้นที่ปรากฏอยู่บนพื้นสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
    รอยขีด
    รอยหน้าผากย่น
    รอยพระบาท
    รอยต่อ
    รอยประสาน
  2. เค้า, เค้าเงื่อน
    แกะรอย
    ตามรอย
  3. โดยปริยายหมายถึงลักษณะที่คล้ายคลึงเช่นนั้น
    รอยรัก
  4. ทาง
    มารอยเดียวกัน

คำลักษณนามแก้ไข

รอย

  1. เรียกสิ่งที่เป็นรอย
    พระบาท 4 รอย
    มีรอยต่อ 3 รอย

รากศัพท์ 2แก้ไข

คำกริยาวิเศษณ์แก้ไข

รอย

  1. (ร้อยกรอง) เห็นจะ, ชะรอย

ภาษาแสกแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *roːjᶜ (จำนวนร้อย); ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ร้อย, ภาษาอีสาน ฮ่อย, ภาษาลาว ຮ້ອຍ (ฮ้อย̃), ภาษาไทลื้อ ᦣᦾᧉ (ฮ้อ̂ย), ภาษาไทใหญ่ လွႆႉ (ล๎อ̂ย), ภาษาไทดำ ꪭ꫁ꪮꪥ (ฮ้อย)

เลขแก้ไข

รอย

  1. (หนึ่ง) ร้อย