ภาษาไทลื้อ

แก้ไข

การออกเสียง

แก้ไข

รากศัพท์ 1

แก้ไข

สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม *ɢwɯnᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย คน, ภาษาคำเมือง ᨤᩫ᩠ᨶ (ฅ็น), ภาษาลาว ຄົນ (ค็น), ภาษาไทใหญ่ ၵူၼ်း (กู๊น), ภาษาไทใต้คง ᥐᥨᥢᥰ (โก๊น), ภาษาอาหม 𑜀𑜤𑜃𑜫 (กุน์), ภาษาปู้อี wenz, ภาษาจ้วง vunz, ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง koenz

คำนาม

แก้ไข

ᦅᦳᧃ (คุน) (อักษรไทธรรม ᨣᩩᩁ)

  1. คน
  2. คนละ (ตามด้วยลักษณนาม)

คำลักษณนาม

แก้ไข

ᦅᦳᧃ (คุน) (อักษรไทธรรม ᨣᩩᩁ)

  1. ใช้นับคนหรือสิ่งคล้ายคน

อุปสรรค

แก้ไข

ᦅᦳᧃ (คุน)

  1. คน, ผู้, นัก, ใช้เติมหน้าคำอื่น เพื่อแสดงว่าเป็นคนเกี่ยวข้องที่กระทำหรือมีภาวะนั้น

คำคุณศัพท์

แก้ไข

ᦅᦳᧃ (คุน) (อักษรไทธรรม ᨣᩩᩁ, คำอาการนาม ᦩᦱᧄᦅᦳᧃ)

  1. มีชีวิต, ยังมีชีวิตอยู่

รากศัพท์ 2

แก้ไข

เทียบภาษาไทย คุณ

คำนาม

แก้ไข

ᦅᦳᧃ (คุน) (อักษรไทธรรม ᨣᩩᩁ หรือ ᨣᩩᨱ)

  1. การขอบคุณ, การยกย่อง
  2. คุณ, ความดี