ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาสันสกฤต आचार्य (อาจารฺย); เทียบภาษาบาลี อาจริย

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์อา-จาน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงaa-jaan
ราชบัณฑิตยสภาa-chan
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ʔaː˧.t͡ɕaːn˧/()
คำพ้องเสียงอาจาร

คำนามแก้ไข

อาจารย์

  1. ผู้สั่งสอนวิชาความรู้ (คำลักษณนาม คน)
  2. คำที่ใช้เรียกนำหน้าชื่อบุคคลเพื่อแสดงความยกย่องว่ามีความรู้ในทางใดทางหนึ่ง

คำประสมแก้ไข

ดูเพิ่มแก้ไข