ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์พี
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงpii
ราชบัณฑิตยสภาphi
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pʰiː˧/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *bwiːᴬ, จากภาษาจีนยุคกลาง (MC bʉi); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ພີ (พี), ภาษาไทลื้อ ᦗᦲ (พี), ภาษาไทใหญ่ ပီး (ปี๊), ภาษาอาหม 𑜆𑜣 (ปี),,ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง pizภาษาจ้วง biz; ร่วมรากกับ ปุ๋ย

คำคุณศัพท์แก้ไข

พี

  1. อ้วน, มักใช้เข้าคู่กับคำ อ้วน เป็น อ้วนพี

คำนามแก้ไข

พี

  1. มัน

รากศัพท์ 2แก้ไข

จากภาษาอังกฤษ pee (พี, ชื่อเรียกอักษร P)

คำนามแก้ไข

พี

  1. อักษรละติน P/p

ดูเพิ่มแก้ไข

ภาษากฺ๋องแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

เลขแก้ไข

พี

  1. สี่