ภาษาไทยแก้ไข

 
วิกิพีเดียมีบทความเกี่ยวกับ:
Wikipedia

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาสันสกฤต बल (พล, กำลัง), จากภาษาบาลี พล (กำลัง)

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์พน[เสียงสมาส]
พน-ละ-
[เสียงสมาส]
พะ-ละ-
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงponpon-lá-pá-lá-
ราชบัณฑิตยสภาphonphon-la-pha-la-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pʰon˧/()/pʰon˧.la˦˥.//pʰa˦˥.la˦˥./
คำพ้องเสียงพน

คำนามแก้ไข

พล

  1. กำลัง, มักใช้ประกอบคำอื่น
    พระทศพล
    ทรงมีพระญาณอันเป็นกำลัง 10 ประการ (พระนามพระพุทธเจ้า)
    พลศึกษา
  2. ทหาร
    กองพล
    ตรวจพล
    ยกพลขึ้นบก
  3. สามัญ, ธรรมดา ๆ, พื้น
    ของพล ๆ
  4. ยศทหารและตำรวจสัญญาบัตรรองจากจอมพล (เดิมใช้ว่า นายพล)

คำเกี่ยวข้องแก้ไข

คำวิสามานยนามแก้ไข

พล

  1. ชื่ออำเภอหนึ่งในจังหวัดขอนแก่น
ดูเพิ่มแก้ไข

รากศัพท์ 2แก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์พอ-ลอ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงpɔɔ-lɔɔ
ราชบัณฑิตยสภาpho-lo
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pʰɔː˧.lɔː˧/()

คำวิสามานยนามแก้ไข

พล

  1. อักษรย่อของ พิษณุโลก

ดูเพิ่มแก้ไข

ภาษาบาลีแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

พลฺ +‎

รูปแบบอื่นแก้ไข

คำนามแก้ไข

พล ก.

  1. พล

การผันรูปแก้ไข

แจกตามแบบ กุล