ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาสันสกฤต पान (ปาน), จากภาษาบาลี ปาน

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์บาน[เสียงสมาส]
บาน-นะ-
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbaanbaan-ná-
ราชบัณฑิตยสภาbanban-na-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/baːn˧/()/baːn˧.na˦˥./
คำพ้องเสียงบาล

คำนามแก้ไข

บาน

  1. น้ำสำหรับดื่ม, เครื่องดื่ม
    สุราบาน
    ชัยบาน
    อัฐบาน

ดูเพิ่มแก้ไข

รากศัพท์ 2แก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์บาน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbaan
ราชบัณฑิตยสภาban
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/baːn˧/()
คำพ้องเสียงบาล

คำนามแก้ไข

บาน

  1. ของที่เป็นแผ่นบางอย่าง
    บานประตู
    บานหน้าต่าง
    บานกระจกเงา

คำลักษณนามแก้ไข

บาน

  1. ใช้เรียกของเช่นนั้น
    กระจกบานหนึ่ง
    หน้าต่าง 2 บาน

คำกริยาแก้ไข

บาน (คำอาการนาม การบาน)

  1. เผยออก, คลี่ออก, ขยายออก
    ดอกไม้บาน
    หอบซี่โครงบาน
  2. กระจาย
    เรือแล่นจนน้ำบาน

คำคุณศัพท์แก้ไข

บาน (คำอาการนาม ความบาน)

  1. ที่ผายออก
    ชามปากบาน
    กางเกงขาบาน
    กระโปรงบาน
  2. ปลาบปลื้ม, แช่มชื่น, เบิกบาน
    ใจบาน
    หน้าบาน

คำกริยาวิเศษณ์แก้ไข

บาน

  1. (ภาษาปาก) มาก
    เสียไปบาน

รากศัพท์ 3แก้ไข

จากภาษาเขมร បាន (บาน)

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์บาน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbaan
ราชบัณฑิตยสภาban
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/baːn˧/()
คำพ้องเสียงบาล

คำกริยาแก้ไข

บาน

  1. (โบราณ) ได้

ภาษาปักษ์ใต้แก้ไข

คำนามแก้ไข

บาน

  1. บ้าน

อ้างอิงแก้ไข

  • บาน” ใน Central Southern Thai Dictionary (Kaewkhao, Uthai และ Kiatboonyarit, Tawan: ประเทศไทย: US Peace Corps 1986), หน้าที่ 13