ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์แง่
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงngɛ̂ɛ
ราชบัณฑิตยสภาngae
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ŋɛː˥˩/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

เทียบภาษาลาว ແງ່ (แง่), ภาษาจ้วง ngez

คำนามแก้ไข

แง่

  1. ส่วนที่เป็นเหลี่ยมเป็นสันเป็นมุมหรือส่วนที่ยื่นออกมา
    แง่หิน
    แง่โต๊ะ
  2. โดยปริยายหมายความว่า เหลี่ยม, ชั้นเชิง
    ชาวแพแผ่แง่ค้าขายของ
    (นิราศนรินทร์)
  3. นัย

รากศัพท์ 2แก้ไข

เทียบภาษาจ้วง ngeq

คำนามแก้ไข

แง่

  1. (โบราณ) ตัว
    แต่งแง่
    (จารึกสยาม)
    มิแต่งแง่ให้แม่ชม มิหวีผมให้แม่เชย
    (ลิลิตพระลอ)