ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาเขมร មុម (มุม) หรือ មុំ (มุํ); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ມຸມ (มุม)

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์มุม
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงmum
ราชบัณฑิตยสภาmum
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/mum˧/()

คำนามแก้ไข

มุม

  1. จุดที่เส้น 2 เส้นมาบรรจบกัน
    เดินชนมุมโต๊ะ
  2. เนื้อที่ตรงด้านยาวกับด้านสกัดมาบรรจบกัน
    วางตู้ไว้ที่มุมห้อง
  3. (เรขาคณิต) ที่ว่างซึ่งเกิดจากเส้นตรง 2 เส้น แยกออกจากกัน โดยปลายข้างหนึ่งของแต่ละเส้นอยู่ร่วมจุดเดียวกัน
    มุมฉาก
    มุมแหลม
  4. โดยปริยายหมายถึงสิ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น
    ถูกต้อนเข้ามุม
    จนมุม