ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์เบิก
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbə̀ək
ราชบัณฑิตยสภาboek
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/bɤːk̚˨˩/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาเขมรเก่า បេក៑ (เปกฺ); ร่วมเชื้อสายกับภาษาเขมร បើក (เบิก), ภาษาเขมรเหนือ เบฺิก, ภาษาลาว ເບີກ (เบีก)

รูปแบบอื่นแก้ไข

คำกริยาแก้ไข

เบิก (คำอาการนาม การเบิก)

  1. เปิด
    เบิกบายศรี
    เปิดผ้าคลุมบายศรีออก
    อรุณเบิกฟ้า
  2. ทำให้กว้าง
    เบิกถนนออกไป
    เบิกท้องร่อง
  3. ขอให้จ่าย
    เบิกเงิน
    เบิกของ
  4. นำเข้าเฝ้า
    เบิกตัว
    เบิกทูต

รากศัพท์ 2แก้ไข

คำนามแก้ไข

เบิก

  1. คำกำกับชื่อปีในวิธีนับศักราชของไทยทางเหนือ ตรงกับเลข 5, เขียนเป็น เปก ก็มี

ภาษาเลอเวือะตะวันออกแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

คำนามแก้ไข

เบิก

  1. ครก