ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

วรรณ +‎ ยุกต์

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}
วัน-นะ-ยุก
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงwan-ná-yúk
ราชบัณฑิตยสภาwan-na-yuk
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/wan˧.na˦˥.juk̚˦˥/()

คำนามแก้ไข

วรรณยุกต์ (คำลักษณนาม เสียง หรือ รูป หรือ ตัว)

  1. ระดับเสียงสูงต่ำที่ปรากฏในภาษาต่าง ๆ และทำให้คำมีความหมายแตกต่างกัน
  2. เครื่องหมายหรือตัวอักษรที่ใช้แสดงเสียงเช่นนั้น

การใช้แก้ไข

วรรณยุกต์ในภาษาไทย มี 5 เสียง คือ เสียงสามัญ เสียงเอก เสียงโท เสียงตรี เสียงจัตวา มีรูปเครื่องหมายบอกระดับของเสียงอยู่เบื้องบนอักษร 4 รูป คือ ◌่ (ไม้เอก) ◌้ (ไม้โท) ◌๊ (ไม้ตรี) ◌๋ (ไม้จัตวา) จากหลักการผันวรรณยุกต์ของไตรยางศ์ เสียงกับรูปอาจไม่ตรงกันก็ได้

คำพ้องความแก้ไข

คำแปลภาษาอื่นแก้ไข