เนื้อหา

ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *C̬.lakᴰ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ລັກ (ลัก), ภาษาไทลื้อ ᦟᧅ (ลัก), ภาษาไทใหญ่ လၵ်ႉ (ลั๋ก), ภาษาอาหม 𑜎𑜀𑜫 (ลก์)

การออกเสียงแก้ไข

พยางค์ ลัก
สัทอักษรสากล /lak̚˦˥/
คำพ้องเสียง

คำกริยาแก้ไข

ลัก (คำอาการนาม การลัก)

  1. เอาสิ่งของที่เขาไม่ให้ไปด้วยอาการซ่อนเร้น, ขโมย
    ลักทรัพย์
  2. แอบทำ, ลอบทำ
    ลักกินขนมในห้องเรียน
    ลักสูบบุหรี่ในห้องน้ำ

คำกริยาวิเศษณ์แก้ไข

ลัก

  1. เว้นข้ามไปทำให้เสียระเบียบ
    รถไฟลักหลีก ทำให้รถ 2 ขบวนชนกัน

ภาษาคำเมืองแก้ไข

คำกริยาแก้ไข

ลัก

  1. ขโมย