ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษามอญ-เขมรดั้งเดิม *koŋ (โค้ง; งอ); ร่วมเชื้อสายกับ ภาษาไทย ก้งโค้ง, โกง, โก่ง, โก้งโค้ง, โค้ง

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ก่ง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgòng
ราชบัณฑิตยสภาkong
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/koŋ˨˩/()

คำกริยาแก้ไข

ก่ง (คำอาการนาม การก่ง)

  1. ทำให้งอเป็นรูปโค้ง, ทำให้โค้ง
    ก่งศร
    ก่งคอ

คำพ้องความแก้ไข

คำแปลภาษาอื่นแก้ไข

คำคุณศัพท์แก้ไข

ก่ง (คำอาการนาม ความก่ง)

  1. เป็นรูปโค้ง

คำพ้องความแก้ไข

คำแปลภาษาอื่นแก้ไข

ภาษาคำเมืองแก้ไข

คำกริยาแก้ไข

ก่ง (คำอาการนาม ก๋ารก่ง หรือ ก๋านก่ง)

  1. อีกรูปหนึ่งของ ᨠᩫ᩠᩵ᨦ (ก็่ง, ทำให้โค้ง)

คำคุณศัพท์แก้ไข

ก่ง (คำอาการนาม กำก่ง หรือ ความก่ง)

  1. อีกรูปหนึ่งของ ᨠᩫ᩠᩵ᨦ (ก็่ง, โค้ง)