ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษามอญ-เขมรดั้งเดิม *koŋ (โค้ง; งอ); ร่วมเชื้อสายกับ ภาษาไทย ก้งโค้ง, โกง, โก่ง, โก้งโค้ง, โค้ง

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ก่ง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgòng
ราชบัณฑิตยสภาkong
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/koŋ˨˩/()

คำกริยาแก้ไข

ก่ง (คำอาการนาม การก่ง)

  1. ทำให้งอเป็นรูปโค้ง, ทำให้โค้ง
    ก่งศร
    ก่งคอ

คำพ้องความแก้ไข

คำแปลภาษาอื่นแก้ไข

คำคุณศัพท์แก้ไข

ก่ง (คำอาการนาม ความก่ง)

  1. เป็นรูปโค้ง

คำพ้องความแก้ไข

คำแปลภาษาอื่นแก้ไข