ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษามอญ-เขมรดั้งเดิม *koŋ (โค้ง; งอ); ร่วมเชื้อสายกับ ภาษาไทย ก่ง, ก้งโค้ง, โก่ง, โก้งโค้ง, โค้งภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง koengq/goengh, ภาษาจ้วง gungj

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์โกง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgoong
ราชบัณฑิตยสภาkong
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/koːŋ˧/()

คำกริยาแก้ไข

โกง (คำอาการนาม การโกง)

  1. ใช้อุบายหรือเล่ห์เหลี่ยมหลอกลวง
    โกงเงิน
    โกงข้อสอบ
  2. แสดงอาการดื้อ, ไม่ยอมทำตาม
    เด็กโกง
    ม้าโกง

คำคุณศัพท์แก้ไข

โกง (คำอาการนาม ความโกง)

  1. โค้ง, ไม่ตรง
    หลังโกง

คำพ้องความแก้ไข