ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษามอญ-เขมรดั้งเดิม *koŋ (โค้ง; งอ); ร่วมเชื้อสายกับ ภาษาไทย ก่ง, ก้งโค้ง, โกง, โก้งโค้ง, โค้ง

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์โก่ง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgòong
ราชบัณฑิตยสภาkong
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/koːŋ˨˩/()

คำกริยาแก้ไข

โก่ง (คำอาการนาม การโก่ง)

  1. ทำให้งอเป็นรูปโค้ง, ทำให้โค้ง
    โก่งศร
    โก่งคอ
  2. บอกราคาเกินสมควร
    โก่งราคา

คำคุณศัพท์แก้ไข

โก่ง (คำอาการนาม ความโก่ง)

  1. โค้ง
    คิ้วโก่ง