ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *ʰniːᴬ¹; ร่วมเชื้อสายกับภาษาอีสาน หนี, ภาษาลาว ໜີ (หนี), ภาษาคำเมือง ᩉ᩠ᨶᩦ (หนี), ภาษาเขิน ᩉ᩠ᨶᩦ (หนี), ภาษาไทลื้อ ᦐᦲ (หฺนี), ภาษาไทดำ ꪘꪲ (หฺนิ), ภาษาไทใหญ่ ၼီ (นี), ภาษาไทใต้คง ᥘᥤᥴ (ลี๋, ย้าย, อพยพ), ภาษาอาหม 𑜃𑜣 (นี)

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์หฺนี
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงnǐi
ราชบัณฑิตยสภาni
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/niː˩˩˦/(สัมผัส)

คำกริยาแก้ไข

หนี (คำอาการนาม การหนี)

  1. (สกรรม) ไปเสียให้พ้น, หลีกไปให้พ้น
    หนีภัย
    หนีทุกข์
  2. (สกรรม) หลีกเลี่ยง
    หนีภาษี
    หนีโรงเรียน

คำแปลภาษาอื่นแก้ไข