ภาษาไทยแก้ไข

 
วิกิพีเดียมีบทความเกี่ยวกับ:
Wikipedia

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ม่วง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงmûuang
ราชบัณฑิตยสภาmuang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/mua̯ŋ˥˩/

รากศัพท์ 1แก้ไข

ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨾ᩠ᩅ᩵ᨦ (มว่ง), ภาษาเขิน ᨾ᩠ᩅ᩵ᨦ (มว่ง), ภาษาลาว ມ່ວງ (ม่วง), ภาษาไทลื้อ ᦷᦙᧂᧈ (โม่ง)

คำคุณศัพท์แก้ไข

ม่วง (คำอาการนาม ความม่วง)

  1. สีน้ำเงินปนแดง, ถ้าออกครามเรียก สีม่วงคราม, ถ้าออกแดงเรียก สีม่วงชาด, ถ้าเจือขาวเรียก สีม่วงอ่อน
    ม่วง:  
ดูเพิ่มแก้ไข
สีในภาษาไทย
     แดง      เขียว      เหลือง      ครีม      ขาว
     เลือดหมู      บานเย็น      น้ำเงินอมเขียว      มะนาว      ชมพู
     คราม      น้ำเงิน      ส้ม      เทา      เม็ดมะปราง
     ดำ      ม่วง      น้ำตาล      ฟ้า      ฟ้าอมเขียว

คำนามแก้ไข

ม่วง

  1. (โบราณ) มะม่วง
  2. (ผ้า~) ผ้าไหมสำหรับผู้ชายนุ่งที่มีสีอย่างนั้นหรือสีอย่างอื่น

รากศัพท์ 2แก้ไข

คำนามแก้ไข

ม่วง (คำลักษณนาม ลำ)

  1. ชื่อเรือขุดรูปคล้ายเรือมาด แต่ยาวกว่า รูปร่างเพรียว หัวงอน ท้ายสั้น เป็นเรือที่คหบดีนิยมใช้กันในสมัยก่อน