ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาสันสกฤต भू (ภู), จากภาษาบาลี ภู

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์พู
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงpuu
ราชบัณฑิตยสภาphu
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pʰuː˧/()
คำพ้องเสียงพู

คำนามแก้ไข

ภู

  1. ดิน, แผ่นดิน, โลก
  2. เนินที่สูงขึ้นเป็นจอม, เขา
  3. พระเจ้าแผ่นดิน

ภาษาบาลีแก้ไข

รากศัพท์ 1แก้ไข

จาก ภู ธาตุ

รูปแบบอื่นแก้ไข

คำนามแก้ไข

ภู ญ.

  1. แผ่นดิน

การผันรูปแก้ไข

แจกตามแบบ วธู

รากศัพท์ 2แก้ไข

จาก ภาษาสันสกฤต भू (ภู), จากภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *bʰuH- (to appear, become, rise up). Cognates include ภาษากรีกโบราณ φύω, ภาษาอเวสตะ 𐬠𐬎(บุ), ภาษาละติน fui and ภาษาอังกฤษเก่า beon (ภาษาอังกฤษ be).

ธาตุแก้ไข

ภู

  1. มี, เป็น