ภาษาไทย

แก้ไข

รากศัพท์

แก้ไข

สืบทอดจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *tʰɔːnᴬ¹; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨳᩬᩁ (ถอร), ภาษาเขิน ᨳᩬᩁ (ถอร), ภาษาลาว ຖອນ (ถอน), ภาษาไทลื้อ ᦏᦸᧃ (ถอ̂น), ภาษาไทใหญ่ ထွၼ် (ถอ̂น), ภาษาไทใต้คง ᥗᥩᥢᥴ (ถ๋อ̂น), ภาษาพ่าเก ထွꩫ် (ถอ̂น์), ภาษาอาหม 𑜌𑜨𑜃𑜫 (ถอ̂น์)

การออกเสียง

แก้ไข
การแบ่งพยางค์ถอน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงtɔ̌ɔn
ราชบัณฑิตยสภาthon
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/tʰɔːn˩˩˦/(สัมผัส)

คำกริยา

แก้ไข

ถอน (คำอาการนาม การถอน)

  1. ฉุดขึ้น, ดึงขึ้น
    ถอนเสา
    ถอนหญ้า
  2. เอาออก
    ถอนฟัน
  3. ยกกลับคืนไป
    ถอนสำรับอาหาร
    ถอนชาม
    ถอนเครื่องสังเวย
  4. บอกเลิก
    ถอนประกัน
    ถอนฟ้อง
    ถอนหมั้น
    ถอนคำพูด
  5. เอาตัวออกจากพันธะ
    ถอนตัว
  6. ค่อนข้าง, เกือบ, เริ่ม
    ถอนฉุน
  7. (ภาษาปาก) ทำให้สร่างเมาเหล้าด้วยการดื่มเพิ่มเล็กน้อย