ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์จิ้น
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงjîn
ราชบัณฑิตยสภาchin
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/t͡ɕin˥˩/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

ตัดมาจากภาษาอังกฤษ imagine

คำนามแก้ไข

จิ้น

  1. (สแลง, ภาษาปาก) นักฝัน, นักสร้างภาพ
    พวกที่คอยติคอยด่านายกฯ เป็นพวกจิ้นไม่รู้เรื่องอะไรจริงได้แต่เม้กเอาเอง

คำกริยาแก้ไข

จิ้น (คำอาการนาม การจิ้น)

  1. คิดเพ้อฝัน
    เธอจิ้นไปเองว่าหนุ่มหล่อบ้านตรงข้ามมาแอบชอบ

รากศัพท์ 2แก้ไข

ตัดมาจากภาษาอังกฤษ virgin

คำกริยาแก้ไข

จิ้น

  1. ยังเป็นสาวบริสุทธิ์
    น้องใหม่คนนี้ดูหน้าใส ๆ แต่ใคร ๆ ก็ว่าไม่จิ้นแล้ว

รากศัพท์ 3แก้ไข

จากภาษาจีนกลาง (jìn)

คำวิสามานยนามแก้ไข

จิ้น

  1. ภาษาจีนสำเนียงหนึ่ง พูดกันมากในมณฑลซานซี