ภาษาไทย

แก้ไข

รากศัพท์

แก้ไข

ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩁᩩ᩵ᨦ (รุ่ง), ภาษาลาว ຮຸ່ງ (ฮุ่ง), ภาษาไทดำ ꪭꪴ꪿ꪉ (ฮุ่ง), ภาษาไทใหญ่ ႁုင်ႈ (หุ้ง), ภาษาอาหม 𑜍𑜤𑜂𑜫 (รุง์)

การออกเสียง

แก้ไข
การแบ่งพยางค์รุ่ง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงrûng
ราชบัณฑิตยสภาrung
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ruŋ˥˩/(สัมผัส)

คำนาม

แก้ไข

รุ่ง

  1. ระยะเวลาตอนเริ่มแรกแห่งวัน
    รุ่งอรุณ
    รุ่งเช้า
    ยันรุ่ง
    ตลาดโต้รุ่ง
  2. เวลาสว่าง
    ใกล้รุ่ง

คำคุณศัพท์

แก้ไข

รุ่ง (คำอาการนาม ความรุ่ง)

  1. สว่าง
    ฟ้ารุ่ง
    อรุณรุ่ง
  2. (ภาษาปาก) เจริญ, รุ่งเรือง, รุ่งโรจน์