ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *qaːᶜ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຂ້າ (ข้า), ภาษาไทลื้อ ᦃᦱᧉ (ฃ้า), ภาษาไทดำ ꪄ꫁ꪱ (ฃ้า), ภาษาไทใหญ่ ၶႃႈ (ข้า), ภาษาไทใต้คง ᥑᥣᥲ (ฃ้า), ภาษาอาหม 𑜁𑜠 (ขะ, ตัด; ฆ่า), ภาษาจ้วง gaj, ภาษาจ้วงแบบหนง kaj; การสะกดคำถูกปนเปื้อนมาจาก ฆาต ซึ่งเป็นคำยืมจากภาษาบาลี-สันสกฤต

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ค่า
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkâa
ราชบัณฑิตยสภาkha
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰaː˥˩/
คำพ้องเสียงข้า
ค่า

คำกริยาแก้ไข

ฆ่า (คำอาการนาม การฆ่า)

  1. ทำให้ตาย
    ฆ่าคน
    ฆ่าสัตว์
  2. ทำให้หมดไป, ทำให้สิ้นไป
    ฆ่าเวลา
    ฆ่ากลิ่น
    ฆ่าข้อความ

คำพ้องความแก้ไข

ดูที่ อรรถาภิธาน:ฆ่า

คำเกี่ยวข้องแก้ไข

คำแปลภาษาอื่นแก้ไข