ภาษาไทย

แก้ไข
 
วิกิพีเดียมีบทความเกี่ยวกับ:
Wikipedia

รากศัพท์

แก้ไข

ยืมมาจากภาษาบาลี พฺยางฺค; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ພະຍາງ (พะยาง), ภาษาเขมร ព្យាង្គ (พฺยางฺค)

การออกเสียง

แก้ไข
การแบ่งพยางค์พะ-ยาง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงpá-yaang
ราชบัณฑิตยสภาpha-yang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pʰa˦˥.jaːŋ˧/(สัมผัส)

คำนาม

แก้ไข

พยางค์ (คำลักษณนาม พยางค์)

  1. (ภาษาศาสตร์) ส่วนของคำที่เปล่งออกมาครั้งหนึ่ง
    คำพ้องความ: (ไม่ทางการ) คำ
    กะ มี 1 พยางค์
    กระเป๋า มี 2 พยางค์
    พยากรณ์ มี 3 พยางค์

คำประสม

แก้ไข