ภาษาไทย

แก้ไข

รากศัพท์

แก้ไข

ยืมมาจากภาษาเขมรเก่า គ្រោង (คฺโรง), គ្រង (คฺรง); ร่วมเชื้อสายกับภาษาเขมร គ្រង (คฺรง)

การออกเสียง

แก้ไข
การแบ่งพยางค์คฺรอง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkrɔɔng
ราชบัณฑิตยสภาkhrong
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰrɔːŋ˧/(สัมผัส)

คำกริยา

แก้ไข

ครอง (คำอาการนาม การครอง)

  1. ปกครองรักษาโดยความเป็นใหญ่
    ครองเมือง
  2. ดำรงไว้, รักษาไว้
    ครองสิกขา
    ครองชีพ
    ครองตัว
  3. นุ่งห่ม (ใช้แก่นักบวช)
    ครองจีวร
    ครองผ้า
  4. ถือสิทธิเป็นเจ้าของ
    เอาไปครองเสียหลายวัน